નઝર ઉઠા કે દેખા તો જાના કહીં દૂર છોડા ગયા થા કરાવાન હંમે.
હમને મંઝીલ જો બદલ દિ થી!
મંઝીલ બદલી થી રાત કે સુકુન કી આસ મેં,
પર અબ તો નઝર ઉઠાને સે વો સિતારે ભી હંમે જલાતે હૈ, ઉસ આફતાબ કે બદલે.
કુસૂર હમારે કદમો કા થા જો બેહ્કે મહોબ્બત કે નશે મેં,
ઔર ચાહ જાગી ઉનકે કદમો સે કદમ મિલાને કી.
ઉનકે કદમ તો મેહફૂઝ રહે હમારે સાથ સે, સુકૂન મેં,
પર હમ તો નશે મેં થે, કાંટો પે કદમ રખતે ચલે ….હર બાર.
ઉસ સુકુન મેં ડૂબે હમસફર કો નશા હમસે ઝ્યાદા થા શાયદ,
જો દેખ ના સકે હમારે ખૂન કો,
ઔર હંમ તો નશે મેં હી થે, કાંટો પે કદમ રખતે ચલે …….હર બાર.
આફતાબ કી તપીશ ને નશા જબ ઉતારા હમારાં, મેહસૂસ કિયા હમને દર્દ કો ,
તપીશ બઢતી ચલી ઔર કારવાં ભી.
મંઝીલ ફિર બદલાની પડી હમે નશા ઉતરતે હી, ઔર ચલ પડે અકેલે,
પર એક નયા કાફિલા ભી સાથ થા.
એક નકાબ ભી.
આજ જબ નઝર ઉઠી, રાત કે સુકુન મેં, તો રેત કે ઉસ પાર વો પુરાના કરવાં દિખા,
પર વહી તપીશ મિલી આફતાબ સી, તારો સે, આંખ ફિર જૂક ગયી.
પતા નહિ ક્યાં થા એ હમારે લિયે …તારોન કી તપીસ યા રાત કા સુકુન !
ચલો ભૂલ ચુકે ઉસ હમસફર કો,
પર યાદ હૈ …ખલિશ હૈ …તો ઉસ પુરાને કારવાં કી .
ઉસ મેં ભી લોગ થે , ઉન સે ભી પ્યાર થા .
નઝર ઉઠા કે દેખા જનાબ,
તો જાના, કહીં દૂર છોડ ગયા થા વો પુરાના કારવાં હંમે
…મંઝીલ જો બદલદિ થી હમને!
